Ogentroost

Zondagmiddag, de kerk van Middelstum, ondanks de scheuren veilig genoeg om een uitvoering van (onder andere) de Trauer-Ode van Bach te huisvesten. Ik sta in het koor, zing tenor. Ik zie de ogen van de mensen in het publiek, net als kleine witte bloempjes ogentroost op de bovenstaande foto.
Ongelofelijk dat je kunt zien of iemand op vijftien meter jou in de ogen kijkt of net naast je. Dat maakt het verschil tussen ‘in de muziek zitten’ of even een brok in de keel krijgen. Zo troost Bach dubbel.

Lichter

In de VPRO-gids van week 38 (2017) staat een artikel over vijftig jaar kleuren-tv in Nederland. Daar wordt het verschil aangestipt tussen kleuren mengen met licht danwel met pigment.
Bij mengen met licht wordt het resultaat van twee kleuren lichtstralen lichter, en leveren drie lichtstralen in de primaire kleuren rood, blauw en groen samen wit licht op. Bij mengen van pigmenten wordt het resultaat van meerdere kleuren donkerder, en wordt het resultaat van menging van drie primaire pigmenten juist zwart. Het mengen met licht heet wel additief (licht + licht = lichter) en mengen met pigmenten subtractief. “Lichter” verder lezen

Griend

 


Foto: Hanneke Dallmeijer

In de middeleeuwen was Griend een fors eiland met een kloosterschool en beroemde schapenkazen. Rond 1980 was zo weinig van het eiland over dat het zonder twijfel na een paar winterstormen in de golven zou verdwijnen. Gelukkig is er ingegrepen zodat het eiland weer kon groeien op zijn unieke plek, minstens vijftien kilometer van andere eilanden en de kust, op een rijke wadplaat (de Grienderwaard). Samenhangend met een nieuwe herstelactie in het najaar van 2016 wordt nu onderzoek gedaan naar de factoren die aanwas en afslag van het eiland bepalen.

“Griend” verder lezen

Leesbare ringen

Over leesbaarheid gesproken: een letterfamilie heeft baat bij dezelfde familietrekjes onder alle tekens, maar er zijn situaties waarin het zinnig is dat bijvoorbeeld het bovenste rondje van een R verschilt van dat van een B. Zowel het lezen van de bovenste als van de onderste helft is dan al genoeg om zeker te weten wat er staat. Voor het mechanisch lezen van tekst in de zestiger jaren van de vorige eeuw werd een lettertype ontwikkeld dat daarin voorziet. Ook slechte prints en kopieën in dat ‘OCR-A’-lettertype kunnen toch met weinig fouten gedigitaliseerd worden. (‘OCR’ staat voor Optical Character Recognition.)

Ook bij het leren lezen door jonge kinderen zou dit een goed hulpmiddel zijn. Heb jezelf misschien op de basisschool aan de ene kant van je tafeltje een b geplakt gekregen en aan de andere kant een d om ze uit elkaar te houden? (De p en de q leiden gelukkig minder vaak tot verwarring omdat de q weinig voorkomt.) Het is bewezen dat bij dyslexie leesbaarheid verbetert als lettertekens onderling meer verschillen (www.dyslexiefont.com).

Bij het aflezen van poot- en nekringen van gekleurringde vogels zie je vaak maar een deel van de code. Marcin Faber (geen familie) is een vogelringenmaker die de handschoen opgepakt heeft en met die OCR-A-letters ringen maakt (Interrex, colour-rings.eu).

 

Blijde mare

Ik zei toch dat er binnenkort op deze webstek meer zou komen?
Het is voorlopig under construction, but aren’t we all?

Bovenstaande foto is gemaakt in het Groningse Marengebied, om precies te zijn de schutting van de Vogel(k)ijkhut bij het Jaap Deensgat in het Lauwersmeer. Het bekerkorstmos stond er fris bij dit najaar. Ik vind het wel lijken op loftrompetjes. En dat mag bij een eerste bericht.